Saturday, February 28, 2026

कही दूर जब दिन ढल जाये

उन एक पायरी अजून उतरून खाली आलं आणि झाडाच्या पदराखालून हळूच डोकावून बघू लागलं. कोरड्या फटफ्टीत रस्त्यावरून वाळक्या पालापाचोळ्यांचा घोळका गलका करीत मावळतीकडून धावायला लागला. टेकलेल्या पाठीला आता जाग येत होती. डोळ्यांनी लगेच इकडेतिकडे पाहून वेळेचा अंदाज दिला. हाता पायांनी ताणून देत आळस झटकला आणि उठून बसल्याबरोबर ओठांनी आधी शीळ घातली अन मग गुणगुणायला घेतले सांजेच्या मनाला साद घालणारे आर्त गाणे, "कही दूर जब दिन ढल जाये..."

- संदीप भानुदास चांदणे (शनिवार, २८/२/२०२५)

Friday, February 13, 2026

सरताज

खामोश तुम हो
बेआवाज हूं मैं
बेचैन बदहवास 
परवाज हूं मैं

तुम्हारे ही चर्चे 
जमाने भर में हैं 
हिजरत-ए-वफा 
गमनवाज हूं मैं

बेदखल आंखे
बरसती रही 
फिरभी नाकारा 
बेअंदाज हूं मैं 

यूं तो हुए हैं 
दिवाने कई
सर-ए-आशिक
सरताज हूं मैं 

- संदीप भानुदास चांदणे (शुक्रवार, १३/२/२०२६)

Thursday, February 12, 2026

दुनिया

हैं दुनिया कहते जो हैं इसका नाम
नहीं मुझे उस जगह से कोई काम 
हैं दुनिया जहाँ पर हैं इन्सान रहते 
इन्सानियत हैं लेकिन जहाँ बदनाम

ये दुनिया बनी दुनियावालो के दम पर
हैं दुनिया यही जो थी बरसो यही पर
ये दुनिया वाले मगर आते जाते रहेंगे
दुनिया जैसी की तैसी रहेगी यही पर

समझते हैं जो देखी दुनिया हैं हमने
गली गली उन्हे भटकते देखा हैं हमने 
जो नाजो से परदेस जाके भी आये
उन्हे दुनिया से मुंह मोडते देखा हैं हमने

हैं दुनिया ये जैसी नहीं भाती किसीको
हैं अपनी पसंद अलग दुनिया सभीको
आये तो हैं अब ये समझना पडेगा 
हैं दुनिया मगर जिसमें जीना हैं सभीको 

- संदीप भानुदास चांदणे (गुरुवार, १२/२/२०२६)


कही दूर जब दिन ढल जाये

उन एक पायरी अजून उतरून खाली आलं आणि झाडाच्या पदराखालून हळूच डोकावून बघू लागलं. कोरड्या फटफ्टीत रस्त्यावरून वाळक्या पालापाचोळ्यांचा घोळका गलक...