नाकाम मुहब्बत का इनाम हो तुम

किसी नाकारा दुआ की इंतेहा हो तुम

कयामत है के अभी तक जिंदा हो तुम

सामने आती हो तो यकी नही आता

खुली आँखों का जैसे  सपना हो तुम

अंजाम मुफ्लीस मुहब्बत का और क्या है?

जिंदगी-ए-नाकाम का इनाम हो तुम

- संदीप भानुदास चांदणे (शनिवार, १४/१२/२०२४)

चंद्रावरची म्हातारी

चंद्रावरची 

एक म्हातारी 

हळूच उतरून

खाली आली 

कमरेला एक 

खोचून बटवा

बोलली मला

सूर्यावर पाठवा

देईन तुम्हाला

भरून सारे

बटव्यामधले    

चमचम तारे 

अमावास्येच्या  

गडद राती

चंद्रावर मला 

वाटते भीती

सूर्यावर कशी  

मजेत राहीन

घाम आल्यावर 

पंखा लावीन 

- संदीप चांदणे (गुरूवार, १३/१२/२०२४)

काळाच्या पाचोळ्यातलं पान

काळाच्या पाचोळ्यात

अजून एक,

देठापासून तुटलेलं, 

आधीच सुकलेलं

आणि आता

वाळून आक्रसलेलं पान

हळूच आवाज न करता

कुठूनतरी येऊन पडेल

आणि विसावेल

त्या जाळीदार पानावर

असतील खुणा माझ्या

तुझ्यावरच्या प्रेमाच्या

त्याला असेल गंध

तुझ्या स्पर्शाचा

एकेक रेघ जणू

एकेक गोष्ट असेल

तुझ्या माझ्या भेटीची

तुझ्या हुरहुरण्याची

माझ्या आतुरतेची

त्यातच जणू कोरले असेल शिल्पपट,

आपल्या न जगलेल्या आयुष्याचे

की, जगू पाहणार्‍या स्वप्नांचे

पुढे कधीतरी कुणीतरी

त्या पानाला हातात घेऊन

बोटांच्या चिमटीत धरून

हळूच उचलतील

इकडेतिकडे गोल फिरवीत

निरखून बघतील

आणि म्हणतील

काय वेडा माणूस होता तो

इतकं कुणी प्रेम करत का कुणावर?

- संदीप भानुदास चांदणे (शनिवार, ३०/११/२०२४)