Thursday, December 12, 2024

चंद्रावरची म्हातारी

चंद्रावरची 
एक म्हातारी 
हळूच उतरून
खाली आली 

कमरेत मोठा 
खोचून बटवा
बोलली मला
सूर्यावर पाठवा

देईन तुम्हाला
भरून सारे
बटव्यामधले    
चमचम तारे 

अमावास्येच्या  
गडद राती
चंद्रावर मला 
वाटते भीती

सूर्यावर कशी  
मजेत राहीन
घाम आल्यावर 
पंखा लावीन 


- संदीप चांदणे (गुरूवार, १३/१२/२०२४)
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

तानाजी आन नाथाजी

भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • सुखनिद्रा
    गारव्याची शाल मऊ अन स्वच्छ निरभ्र नभ निळे तृणपात्यांचा मऊ बिछाना रोज न असले सुख मिळे गंधाचा हलके शिडकावा ताटव्यातली करती कुसुमे मध्येच पिवळी...
  • अपनी तो हार है
    सुनते थे हम, ये जिंदगी गम और खुशी का मेल है हमको मगर आया नजर ये जिंदगी वो खेल है कोई सब जीते, सब कोई हार दे अपनी तो हार है, यार मेरे, हां या...