बहुतेक

रात्रभर पडत होता

बहुतेक तो रडत होता

आयुष्याच्या कढईमध्ये 

बहुतेक तो कढत होता 

शेवटी उकिरड्यावर दिसला

बहुतेक तो सडत होता 

अंगाअंगी वळ उठले 

बहुतेक तो घडत होता 

मंदिराबाहेर भिकारी वाढले 

बहुतेक तो मढत होता

पापण्या झुकल्या खाली 

बहुतेक अवघडत होता 

आभाळात हात गेले 

बहुतेक धडपडत होता 

- संदीप भानुदास चांदणे (गुरूवार, २/७/२०२६)