Friday, February 13, 2026

सरताज

खामोश तुम हो
बेआवाज हूं मैं
बेचैन बदहवास 
परवाज हूं मैं

तुम्हारे ही चर्चे 
जमाने भर में हैं 
हिजरत-ए-वफा 
गमनवाज हूं मैं

बेदखल आंखे
बरसती रही 
फिरभी नाकारा 
बेअंदाज हूं मैं 

यूं तो हुए हैं 
दिवाने कई
सर-ए-आशिक
सरताज हूं मैं 

- संदीप भानुदास चांदणे (शुक्रवार, १३/२/२०२६)

No comments:

Post a Comment

कही दूर जब दिन ढल जाये

उन एक पायरी अजून उतरून खाली आलं आणि झाडाच्या पदराखालून हळूच डोकावून बघू लागलं. कोरड्या फटफ्टीत रस्त्यावरून वाळक्या पालापाचोळ्यांचा घोळका गलक...