Saturday, September 26, 2015

घर माझे

घराला माझ्या
सुरेख अंगण
सुखाने नित्य
होई शिंपण

आहे जागता 
खंबीर उंबरा
मर्यादा जपण्या 
देई पहारा 

घराची माझ्या
ओसरी खुणावे
थकल्या पायांना
देई विसावे

करते स्वागत
येताना हसून
निरोपाही सज्ज
दाराचे तोरण

ओटा न्यारा
सांजेस बहरतो
गप्पा मारीत 
हळूच निजतो

माजघर खोल
मनाच्या सारखे
हक्काची जागा
सुख-दु:खा देते

देवघर पवित्र
शांती आणते
देवाला हात
धरून बसविते

घर माझे
सुरेख देखणे
काळ्या रातीचे
नक्षत्रलेणे

घरात असती
आण्णा-आई 
घर तेव्हाच 
घर होई 


- संदीप भानुदास चांदणे (१७/९/२०१५)

No comments:

Post a Comment

जुगार

बघा खोल खोल गेलं  त्याच्या डोळ्यात आभाळ  विचारात, काळजात  माजलेलं रान काळं  भारी लहरी ऋतूकाळ  त्याला नाही समजत  जीवा असे तहानभूक त्याला नाही...