Friday, January 17, 2020

सावळ्या विठ्ठला

सावळ्या विठ्ठला
सावळ्या विठ्ठला
ऐकून घे आता
पेटलो हट्टाला

मांदियाळी झाली
खेळ मांडियेला
भोंगळ कलकलाट
तिथेच माजला

भक्ताविण सारे
रांगेत पुढती
वचने संताची
लाखोलीत वाहती

निर्बुद्ध, हतबल
अजाण जनता
बेफिकीर, मुजोरी
मनमानी सत्ता

शहाणे सारे
मान वळविती
सुखाने जगत
डोळे झाकती

आपुलेच दात
आपुलाच चावा
आपुल्याच ओठांनी
पुकारती धावा

कोणी कुणाला
काय सांगावे
कुणा न कळे
आपुले पाहावे

कसे कुठवर
चालावे वारीत?
दान सुखाचे
दे ओंजळीत

- संदीप चांदणे (२३/०७/२०१८)

at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

बहुतेक

रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये  बहुतेक तो कढत होता  शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता  पापण्या झुकल्या खाल...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • तानाजी आन नाथाजी
    भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...
  • कही दूर जब दिन ढल जाये
    उन एक पायरी अजून उतरून खाली आलं आणि झाडाच्या पदराखालून हळूच डोकावून बघू लागलं. कोरड्या फटफ्टीत रस्त्यावरून वाळक्या पालापाचोळ्यांचा घोळका गलक...