Monday, April 7, 2014

गोष्ट ही हळहळलेली!

त्याच्या स्वप्नांची ढलपी
खुशाल त्यांनी जाळलेली
त्यानेही विस्तव होउन
आग उरात पाळलेली

मागून काहीच न मिळाले
न मागता दु:खे मिळालेली
त्यानेही करून साज ती
स्वत:वर अलगद माळलेली

ना कथा, ना काव्य कुठले
शब्दांनीही जागा गाळलेली
त्यानेही भिरकावली वा-यावर
गोष्ट ही हळहळलेली!

- संदीप चांदणे (7/4/14)

at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

तानाजी आन नाथाजी

भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • सुखनिद्रा
    गारव्याची शाल मऊ अन स्वच्छ निरभ्र नभ निळे तृणपात्यांचा मऊ बिछाना रोज न असले सुख मिळे गंधाचा हलके शिडकावा ताटव्यातली करती कुसुमे मध्येच पिवळी...
  • अपनी तो हार है
    सुनते थे हम, ये जिंदगी गम और खुशी का मेल है हमको मगर आया नजर ये जिंदगी वो खेल है कोई सब जीते, सब कोई हार दे अपनी तो हार है, यार मेरे, हां या...