Monday, April 7, 2014

गोष्ट ही हळहळलेली!

त्याच्या स्वप्नांची ढलपी
खुशाल त्यांनी जाळलेली
त्यानेही विस्तव होउन
आग उरात पाळलेली

मागून काहीच न मिळाले
न मागता दु:खे मिळालेली
त्यानेही करून साज ती
स्वत:वर अलगद माळलेली

ना कथा, ना काव्य कुठले
शब्दांनीही जागा गाळलेली
त्यानेही भिरकावली वा-यावर
गोष्ट ही हळहळलेली!

- संदीप चांदणे (7/4/14)

at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

सरताज

खामोश तुम हो बेआवाज हूं मैं बेचैन बदहवास  परवाज हूं मैं तुम्हारे ही चर्चे  जमाने भर में हैं  हिजरत-ए-वफा  गमनवाज हूं मैं बेदखल आंखे बरसती रह...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • सुखनिद्रा
    गारव्याची शाल मऊ अन स्वच्छ निरभ्र नभ निळे तृणपात्यांचा मऊ बिछाना रोज न असले सुख मिळे गंधाचा हलके शिडकावा ताटव्यातली करती कुसुमे मध्येच पिवळी...
  • माझी शाळा : मोठेपणीचा निबंध!
    काय भुर्र्कन गेले ते दिवस! शाळेचे! कळालसुद्धा नाही! कॉलेजात जायच्या आणि पुढे काहीतरी बनायच्या ध्येयापुढे आपल्या बालपणाच्या सोनेरी पानाला ...