मधुर शीळ मी वार्याची, पावसाची मी सन्ततधार, सडा पाडतो गीतांचा, मी शब्दांचा जादूगार....
रूणझुणती चांदणी गुणगुणती पहाट पुरवेच्या आभाळास आता सुर्व्याचीच वाट
नीज सोडून चालली रात घाबरीघुबरी वळूनिया पाही मागे जाग आली दारोदारी
जणू सूर सतारीचे घुमती चारीठाय पडे अंगणी सड्याच्या एक पैंजणाचा पाय
- संदीप चांदणे (मंगळवार, १२/०२/१९)
बघा खोल खोल गेलं त्याच्या डोळ्यात आभाळ विचारात, काळजात माजलेलं रान काळं भारी लहरी ऋतूकाळ त्याला नाही समजत जीवा असे तहानभूक त्याला नाही...
No comments:
Post a Comment