मधुर शीळ मी वार्याची, पावसाची मी सन्ततधार, सडा पाडतो गीतांचा, मी शब्दांचा जादूगार....
रूणझुणती चांदणी गुणगुणती पहाट पुरवेच्या आभाळास आता सुर्व्याचीच वाट
नीज सोडून चालली रात घाबरीघुबरी वळूनिया पाही मागे जाग आली दारोदारी
जणू सूर सतारीचे घुमती चारीठाय पडे अंगणी सड्याच्या एक पैंजणाचा पाय
- संदीप चांदणे (मंगळवार, १२/०२/१९)
रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये बहुतेक तो कढत होता शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता पापण्या झुकल्या खाल...
No comments:
Post a Comment