Saturday, December 28, 2013

केस मी कापले

भार हलका डोक्याचा
शांत वाटू लागले
आईही हसली जेव्हा
केस मी कापले!

बाबांना तर हर्षवायू
तेही गाउ लागले
मान त्यांचा राखला
केस मी कापले!

ओळखेनात मित्र मला
संशयाने पाहू लागले
फेक पोरीची मारून
केस मी कापले!

पटविण्या खात्री, शाळेने
चाचपून डोके पाहिले
सांगून थकलो जरी
केस मी कापले!

कुणी म्हणे हा देवभक्त
जाउन देवाला वाहिले
अजाण राहूनी कसे
केस मी कापले!

- संदीप चांदणे (28/12/13)
at

1 comment:

  1. KundanApril 29, 2016 at 11:47 AM

    Hi poem mala majya E-mail la send karshil . please..

    ReplyDelete

Subscribe to: Post Comments (Atom)

कमळ

काळ्याकुट्ट अंधारात  खोल पाण्याच्या डोहात कुठूनतरी अकस्मात बिया पडलेल्या सात बियांनी त्या सावकाश  गाव तिथे वसवला  लालचुटुक फुलांत  सरोवर हरव...

  • ती सकाळ आणि ती!
    आभाळातली चांदण्याची आरास पुसट होत चालली होती. रात्रीचा खेळ संपवून माघारी चाललेल्या चांदण्यांमधल्या काही उगाच मागे रेंगाळल्या होत्या. वा...
  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • कारण तो पळ नवाच आहे
    सांगीन तुजला पळात एका नजरेतून मी बरेच काही बोलायाचे होते आधीच पण मी बोलू शकलो नाही युगायु्गांचे नाते तरीही मजला तो पळ हवाच आहे तुझ्या अन माझ...