Saturday, December 28, 2013

केस मी कापले

भार हलका डोक्याचा
शांत वाटू लागले
आईही हसली जेव्हा
केस मी कापले!

बाबांना तर हर्षवायू
तेही गाउ लागले
मान त्यांचा राखला
केस मी कापले!

ओळखेनात मित्र मला
संशयाने पाहू लागले
फेक पोरीची मारून
केस मी कापले!

पटविण्या खात्री, शाळेने
चाचपून डोके पाहिले
सांगून थकलो जरी
केस मी कापले!

कुणी म्हणे हा देवभक्त
जाउन देवाला वाहिले
अजाण राहूनी कसे
केस मी कापले!

- संदीप चांदणे (28/12/13)
at

1 comment:

  1. KundanApril 29, 2016 at 11:47 AM

    Hi poem mala majya E-mail la send karshil . please..

    ReplyDelete

Subscribe to: Post Comments (Atom)

सरताज

खामोश तुम हो बेआवाज हूं मैं बेचैन बदहवास  परवाज हूं मैं तुम्हारे ही चर्चे  जमाने भर में हैं  हिजरत-ए-वफा  गमनवाज हूं मैं बेदखल आंखे बरसती रह...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • सुखनिद्रा
    गारव्याची शाल मऊ अन स्वच्छ निरभ्र नभ निळे तृणपात्यांचा मऊ बिछाना रोज न असले सुख मिळे गंधाचा हलके शिडकावा ताटव्यातली करती कुसुमे मध्येच पिवळी...
  • माझी शाळा : मोठेपणीचा निबंध!
    काय भुर्र्कन गेले ते दिवस! शाळेचे! कळालसुद्धा नाही! कॉलेजात जायच्या आणि पुढे काहीतरी बनायच्या ध्येयापुढे आपल्या बालपणाच्या सोनेरी पानाला ...