गायलेस जेव्हा तू शब्दांना
माझ्या
कविता
माझी अजून...
गातेच
आहे!
मोरपिशी स्पर्श तुझा, लाजाळू
मनास माझ्या
मिटलेले
अजून ते....
खुलतेच
आहे!
वळलीस जेव्हा तू, माघारी
पहाटेस
क्षितीजावर
अजून ते....
उजाडतेच
आहे!
गगनभरारी अशी,
घेतली तुझ्यासवे
जमिनीवर
पाउल अजून....
टेकतेच
आहे!
पाउल उचलले तू रुतविण्या
काळजात
खोल-खोल अजून
ते....
रूततेच
आहे!
- संदीप भानुदास चांदणे
No comments:
Post a Comment