काळवंडून गेला आहे
माझ्या सावलीचा चेहरा
काही कळेना!
बोलतही नाही आणि
पूर्वीसारखी हलतही नाही
पूर्वी पळायची भिंतीवरून
पायात घुटमळायची
मागे-मागे धावायची
झोपतानाही सरळ नाही....
कसले-कसले आकार काढायची
आताशा जणू झालीये, बधीर!
गोठून गेल्यासारखी
सदांन् कदा पलंगाच्या कडेवरच
नाहीतर घालते येरझारा
खोलीतल्या खोलीत
मला तर काळजी वाटते...
आजारी-बिजारी पडली की काय?
दवाखान्यात न्यावं वाटतंय हिला
पण...
सावलीचा दवाखाना असेल?
- संदीप भानुदास चांदणे (बुधवार, ११/०८/२०१०)
No comments:
Post a Comment