Sunday, January 28, 2024

माझ्या गुलाबाचा वास

माझ्या लाल गुलाबाचा
कसा हरवला वास
शोधीत फिरलो मी
वणवण कोस कोस

द्या रे परत आणून
लवकर कुणीतरी
अंगणात मोगराही
झाला उदास उदास

त्याच्या वासाची रे गोडी
माझ्या भिनली रक्तात
माझ्या सुकल्या पापण्या
आसवांना वनवास

वेली हळव्या झुकल्या
झाडे पसरती हात
सारे आहे तरी नाही
माझ्या गुलाबाचा वास

संदीप चांदणे (२७/०४/२०२०)
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

तानाजी आन नाथाजी

भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • सुखनिद्रा
    गारव्याची शाल मऊ अन स्वच्छ निरभ्र नभ निळे तृणपात्यांचा मऊ बिछाना रोज न असले सुख मिळे गंधाचा हलके शिडकावा ताटव्यातली करती कुसुमे मध्येच पिवळी...
  • अपनी तो हार है
    सुनते थे हम, ये जिंदगी गम और खुशी का मेल है हमको मगर आया नजर ये जिंदगी वो खेल है कोई सब जीते, सब कोई हार दे अपनी तो हार है, यार मेरे, हां या...