Wednesday, December 26, 2012

सागर....

मंद वारा, धुंद तरुणाई
मनीच्या निळसर चांदव्याचे आगर
सागर....

उसळत्या लाटा, घोंघावते तूफान
भयंकर उग्र, रौद्र...
समुद्र....

मायाळू, दयाळू, प्रेमळ
कोल्यांचा हा इष्ट कृपाकर
समिंदर....

अहो, मनुष्यच काय!
देवांनीही, ज्याचे चाचपले उदर
रत्नाकर....

चल, अविचल, रत निरंतर
सतत कार्यरत ज्याची भार्या
दर्या....

असीम, अथांग, प्रचंड
शांत, निवांत, निपचित अजगर
महासागर....!

No comments:

Post a Comment

कमळ

काळ्याकुट्ट अंधारात  खोल पाण्याच्या डोहात कुठूनतरी अकस्मात बिया पडलेल्या सात बियांनी त्या सावकाश  गाव तिथे वसवला  लालचुटुक फुलांत  सरोवर हरव...