आभाळाखाली,
पहुडलेला असताना,
पलीकडच्या,
मधुर शीळ मी वार्याची, पावसाची मी सन्ततधार, सडा पाडतो गीतांचा, मी शब्दांचा जादूगार....
"नसतेस घरी तू जेव्हा" ह्या कवितेवरील हे विडंबन मराठीतील सुप्रसिद्ध कवी श्री संदीप खरे यांची माफी मागून रसिकांना अर्पण!
मिरची घालून अगदी ताजी
बटाट्याची खमंग भाजी
तळण कुरकुरीत तळलेले
रताळे एखादे उकडलेले
लाडू गोड राजगिऱ्याचे
पाकिट उपास चिवड्याचे
शाबूचा वडा अन् खिचडी
भगर आणि दाण्याची आमटी
नंतर शहाळे गारगार प्या
खजूरही जरा खाऊन घ्या
गूळ शेंगदाणे अधूनमधून
केळी चार-सहा मस्त सोलून
उपास कडक परत कधी
बाकी फळांनाही द्या संधी
- संदीप भानुदास चांदणे (गुरूवार, १७/८/२०१७)
रूणझुणती चांदणी
गुणगुणती पहाट
पुरवेच्या आभाळास
आता सुर्व्याचीच वाट
नीज सोडून चालली
रात घाबरीघुबरी
वळूनिया पाही मागे
जाग आली दारोदारी
जणू सूर सतारीचे
घुमती चारीठाय
पडे अंगणी सड्याच्या
एक पैंजणाचा पाय
- संदीप चांदणे (मंगळवार, १२/०२/१९)
ह्या असल्या पाऊसरात्री
मी नीज लोटूनी देतो
आठवांच्या मऊ उशीला
हलकेच कुशीत घेतो
रात्र कशी सरावी?
या अवघड प्रश्नामध्ये
नाव मनाची सोडून
हेलकावे बघत बसतो
प्रौढ जलधारांच्या
सुरात चालती गप्पा
मी त्यांच्या मैफिलीला
पहिल्या रांगेत बसतो
किती नाही म्हणावे
मी हळवा उगाच होतो
तुझे गाणे तुझ्यासाठी
माझ्याही नकळत गुणगुणतो
- संदीप चांदणे (शुक्रवार, २/८/१९)
कल्पना करा की तुम्हाला मिठाईच्या दुकानातून हवी तेवढी तुमची आवडती मिठाई घ्यायला सांगितली तर काय होईल? आता यात बरेच विभाग पडतील. जसे की पाकातल...