नजरेतून मी बरेच काही
बोलायाचे होते आधीच
पण मी बोलू शकलो नाही
युगायु्गांचे नाते तरीही
मजला तो पळ हवाच आहे
तुझ्या अन माझ्या प्रीतीचा
कारण तो पळ नवाच आहे
कितीक दिन अन रात्री साऱ्या
मोजून मी त्या पळात ठेवीन
गुंफून त्या समयाची माला
तुझ्याच कंठी माळून जाईन
सांगीन तुजला होते माझे
खरोखरीचे प्रेम तुझ्यावर
भरतील पाणी मजनू आणि
रोमिओ, खजील झाल्यावर
मरणाच्या हाताला धरूनी
कायमचे मी जाण्याआधी
पळ तो जगता यावा म्हणूनि
तो पळ तू घेशील का हाती?
- संदीप भानुदास चांदणे (मंगळवार, १३/१/२०२६)
