Monday, April 14, 2014

व्यथा

चिमुकले घरटे
पाखरे चिमुकलीच!
चिमुकल्या घरात
स्वप्ने चिमुकलीच!

झाल्या खोल्या
घरट्यात साऱ्या
खोल्यात विसरलात
नात्यांची खोलीच!

जमवूनी कळप
केलीत शिकार
शब्दांनी तोडलीत
लचकी आपलीच!

तुझे माझे
नसावे जिथे
हक्क सांगून
जागा दाखवलीच!

नव्हती अपेक्षा
पानाचीही कधी
हिरावलीत तरी
मायेची सावलीच!

तोडण्या साऱ्यांचे
हात लागती
जोडण्या पुकारा
पाठ फिरवलीच!

डोळेही नाही
पित्याचे सोडले
भागीरथी प्रयत्ने
गंगा आणलीच!

मनाच्या आत
शिरून पहा
मीपणा सोडून
पहा लागलीच!
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

बहुतेक

रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये  बहुतेक तो कढत होता  शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता  पापण्या झुकल्या खाल...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • तानाजी आन नाथाजी
    भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...
  • कारण तो पळ नवाच आहे
    सांगीन तुजला पळात एका नजरेतून मी बरेच काही बोलायाचे होते आधीच पण मी बोलू शकलो नाही युगायु्गांचे नाते तरीही मजला तो पळ हवाच आहे तुझ्या अन माझ...