बराच वेळ बसल्याचे, माझ्या, उशिरा लक्षात आले
दगडासोबत जेव्हा त्यांनी, मला शेंदूर फासले!
- संदीप चांदणे (28/9/14)
मधुर शीळ मी वार्याची, पावसाची मी सन्ततधार, सडा पाडतो गीतांचा, मी शब्दांचा जादूगार....
रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये बहुतेक तो कढत होता शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता पापण्या झुकल्या खाल...
No comments:
Post a Comment