मधुर शीळ मी वार्याची, पावसाची मी सन्ततधार, सडा पाडतो गीतांचा, मी शब्दांचा जादूगार....
Thursday, January 5, 2023
हत्ती कितीही वाळला तरी
चारेक महिने चालून पळून
रात्रीचे रोज जेवण त्यागून
मैतर भोळा मला विचारी
सांग दिसतो बारीक? पाहून
प्रश्न विचारला अति झोकात
हसू ओठी, चमक डोळ्यात
हसून घ्यावे की खरे सांगावे
प्रश्न घिरट्या घाली डोक्यात
खूप विचारा अंती शांतपणे
मांडले माझे मौलिक म्हणणे
आतापर्यंतच्या गंभीर चर्चेत
सुरू फिदीफिदी झाले हसणे
टरबूज सुकले तरी त्याला
कुणी बोर म्हणत नाहीत
हत्ती किती वाळला तरी
त्याला मोर म्हणत नाहीत
संदीप चांदणे (गुरूवार, ५/१/२०२३)
Subscribe to:
Comments (Atom)
कही दूर जब दिन ढल जाये
उन एक पायरी अजून उतरून खाली आलं आणि झाडाच्या पदराखालून हळूच डोकावून बघू लागलं. कोरड्या फटफ्टीत रस्त्यावरून वाळक्या पालापाचोळ्यांचा घोळका गलक...
-
कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती और सुनाती हैं सृष...
-
गारव्याची शाल मऊ अन स्वच्छ निरभ्र नभ निळे तृणपात्यांचा मऊ बिछाना रोज न असले सुख मिळे गंधाचा हलके शिडकावा ताटव्यातली करती कुसुमे मध्येच पिवळी...
-
सुनते थे हम, ये जिंदगी गम और खुशी का मेल है हमको मगर आया नजर ये जिंदगी वो खेल है कोई सब जीते, सब कोई हार दे अपनी तो हार है, यार मेरे, हां या...



