Friday, January 25, 2013

डोळे

एवढे ग कसे तुझे
पाणीदार डोळे?
करतात खोड्या
आणि दिसतात भोळे!

वाटेवर परवा माझ्या
झाले होते ओले
जवळ तुला घेताच
दार लावून गेले!

इशारे सारे
शिकून आलेत कुठून?
काही न बोलताच
सारे जातात सांगून!

पापण्याही डोळ्यांच्या
खेळांमध्ये सामील
किती घायाळ होती
माझ्यासारखे गाफील

ओठांनी आता
बोलू नये वाटते
एवढी तुझ्या डोळ्यांची
भाषा मला कळते!
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

बहुतेक

रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये  बहुतेक तो कढत होता  शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता  पापण्या झुकल्या खाल...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • तानाजी आन नाथाजी
    भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...
  • कारण तो पळ नवाच आहे
    सांगीन तुजला पळात एका नजरेतून मी बरेच काही बोलायाचे होते आधीच पण मी बोलू शकलो नाही युगायु्गांचे नाते तरीही मजला तो पळ हवाच आहे तुझ्या अन माझ...