Wednesday, May 11, 2016

जिवनाचं प्रतिक!

शहरच आहे हे...
धावणारं...जिवंत...गतिमान!
जिवनाचं प्रतिक!
धावतच राहणारं, तुलाही पळवणार
पळशील तू... जोर लावून, यथाशक्ती…
पण परिघाबाहेर नाही जाऊ शकणार
परीघाबाहेर गेलासही कधी...
तर पाहशील...
विशाल राने,
गर्दी करून उभी ठाकलेली वने
उत्तुंग गिरीशिखरे
नद्यांची विस्मयचकित करून सोडणारी उगमे
किलबिलाट पशुपक्ष्यांचा
लांबच लाब पसरून ठेवलेल निळ आभाळ
त्यावर शिंपडलेले
ढगांचे रंगीतपानी सडे
वाऱ्याचे निर्भेळ गाणे
कुरणांची डोलती शिरे
राशी कातळाच्या ओळींत
पठारावरची अनामिक फुले…
…निळी-जांभळी, पिवळी
मोकळी विहरणारी पाखरे
छे! सारं कसं निरर्थक! शांत शांत...
ये परतून शहरात...पहा
शहरच आहे हे...
धावणारं...जिवंत...गतिमान!
….जिवनाचं प्रतिक!

- संदीप चांदणे (११/५/२०१६)
at

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)

बहुतेक

रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये  बहुतेक तो कढत होता  शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता  पापण्या झुकल्या खाल...

  • समर्पित भावसे झरना
    कहीं दूर तुम जंगल में रहते हो निबिड़ वनमें एक बार जो दृक हुए बस जाते हो फिर मनमें  गाती बूँदे एक स्वर में झरझर चोटीसे झरती  और सुनाती हैं सृष...
  • तानाजी आन नाथाजी
    भोळा व्हता तान्या. निकं मालकाचं आयकायच आनं तानभूक इसरून राबायचं. तरीबी, रानात सरळसोट पाळ्या न्हाय घातल्या, आठ दिसांत जोंधळ्यात बैलजोडी ...
  • कारण तो पळ नवाच आहे
    सांगीन तुजला पळात एका नजरेतून मी बरेच काही बोलायाचे होते आधीच पण मी बोलू शकलो नाही युगायु्गांचे नाते तरीही मजला तो पळ हवाच आहे तुझ्या अन माझ...