हा पक्षी उडाला
वाऱ्याला शीळ देत
भवताल जागवित
राने वने फुलवित
हा पक्षी उडाला
स्वैरपणे विहरण्या
निळेभोर नभ सारे
कवळून टाकण्या
हा पक्षी उडाला
चाऱ्यासाठी नव्हे
थवा होऊनि उडण्या
सोबती ज्यांना हवे
- संदीप चांदणे (सोमवार, १९/०७/२०२१)
मधुर शीळ मी वार्याची, पावसाची मी सन्ततधार, सडा पाडतो गीतांचा, मी शब्दांचा जादूगार....
रात्रभर पडत होता बहुतेक तो रडत होता आयुष्याच्या कढईमध्ये बहुतेक तो कढत होता शेवटी उकिरड्यावर दिसला बहुतेक तो सडत होता पापण्या झुकल्या खाल...
No comments:
Post a Comment